مرگ ستیز

آیا میل به جاودانگی یک خواسته اصیل و فطری در انسان هست و یا اینکه همانطوری که بعضی از دانشمندان و فلاسفه میگن ناشی از تفکرات ؛قدرت حافظه ؛ خواسته ها و امیالی هست که ناشی از داشتن یک مغز بیش از حد تکامل یافته برای انسان (نسبت به سایر جانداران) می باشد ؟

تقریبا همه مردم میخوان که برای همیشه زندگی کنند یا اینکه واقعا آرزو می کنن که دنیای دیگه ای باشه تا خیلی چیزهای ناتمام این دنیا (مثل برقراری عدالت و...) به سرانجامی برسد ؛ بعضی ها استدلال میکنن" اینکه اصلا معنی نداره (یا عادلانه نیست) که زنگی پس از مرگ وجود نداشته باشه" و نتیجه میگیرن که انسان دوباره پس از مرگ زندگی جدید خواهد داشت

از نظر مذهبی (تقریبا در تمام مذاهب ) همه انسانها جاودانه خواهند بود (یا به بهشت و یا به جهنم خواهند رفت )  ؛ در مذاهب معمولا در مورد جاودانگی انسان اصلا صحبتی نمیشه ؛ بلکه بیشتر از این صحبت میشه که انسان برای رفتن به بهشت (یا جلب رضایت خداوند )چه باید بکند . خوب ؛ خیلی ها هم که حال و حوصله فکر کردن یا بررسی بیشتر رو ندارن ترجیح میدن که به هر حال یه اعتقاد مذهبی داشته باشن که بعدا چیزی رو از دست ندن (یا به خودشون میگن "اینکه ضرری نداره " .

خوب واقعا موضوع چیه ؟ آیا میشه به همین راحتی قبول کرد یا انکار کرد که زندگی پس از مرگ وجود داره ؟  اصلا مرگ چیه ؟ چرا مذاهب زیاد در این مورد صحیت نکردن .؟ چرا بعضی از انسان ها به پوچی رسیدن و بعضی دیگه با تمام وجود اعتقاد دارند که زندگی پس از مرگ وجود داره ...؟  موضوع اینه که در مورد بعضی مسائل مثل اصول و قوانین ریاضیات ؛ فیزیک وسایر علوم تجربی  میشه با اطمینان به مکتوبات علمی و یافته های دانشمندان اطمینان کرد و از ابتدا در مورد قوانین "مندل" تحقیق نکرد .

- اگر از کسی پولی طلب داشته باشید و با شما تماس بگیره و بگه که پول به حسابتان ریخته ؛ آیا حرفش را قبول میکنید و یا اینکه در اولین فرصت حسابتان را چک خواهد کرد ؟ اگر به این راحتی میشد "باور داشت " که زندگی پس از مرگ وجود دارد ؛ آیا باز هم این قدر جنایت و ظلم در دنیا وجود می داشت ؟ آیا انسانها واقعا باز هم حریصانه به نابود کردن دنیا و زندگی مردمان دیگر اقدام می کردند ؟ موضوع اصلی همین جاست .

مرگ ستیز

این نوشتار در مورد زندگی و مرگ ؛ زندگی و مرگ انسان ها و دیگر موجودات که شاید نشناسیم و شاید ندانیم که هستند خواهد بود .